Author: rtvnp

U organizaciji Opštine Bajram paša i Udruženja Bosna Sandžak u Turskoj je pripeđeno veče sećanja na tragično nastradalog predsednika Opštine Tutin  Šemsudina Kučevića kojoj su prisustvovali najuticajniji bošnjački lideri iz severnog i južnog Sandžaka.

Večeri sećanja prisustvali su i predstavnici Repulike Turske, odnosno njen državni vrh,  najviši predstavnici izlamskih zajednica Turske, Srbije i Crne Gore, delegacije Novog Pazara, Ttutina i Sjenice, porodica rahmetli Šemsudina Kučevića, njegovi brojni saradnici i prijatelji.

U opštini Bajram paša priređen je prijem za porodicu rahmetli Šemsudina Kučevića kojem su prisustvovali i potpredsednik Vlade Republike Srbije i ministar Rasim Ljajić, potpredsednik Vlade Crne Gore Rafet Husović, pedsednik Bošnjačkog nacionalnog vijeća Sulejman Ugljanin, gradonačelnik Novog Pazara Nihat Biševac, predsednik opštine Sjenica Hazbo Mujović, verski poglavari, te istaknuti Bošnjaci koji žive u opštini Bajram paša.

Nakon prijema, visoke zvanice obišle su Dernek, odnosno Udruženje Bosna Sandžak gde je za goste iz čitavog Sandžaka pripeđen prijem. Predsednik Udruženja Muhamed Sandžaktar tokom razgovora upoznao je goste sa radom te organizacije koji su svoje ismpresije izrazili upisavši se u knjigu utisaka.

Nakon obilaska udruženja proučen je mevlud u džamiji na Bajram paši.

U centru za kulturu u Opštini Bajram paša u večernjim satima održan je prigodan program. Sala je bila popunjena do poslednjeg mesta i mala da primi sve poštovaoce rahmetli Šemsudina Kučevića.

Obraćajući se u ime organizatora predsednik Udruženja Bosna Sandžak Muhamed Sandžaktar kazao je da je Šemsudin Kučević bio most koji je spajao Muslimane Bošnjake.

O rahmetli  Šemsudinu Kučeviću  govorio je i potpredsednik Vlade Republike Srbije Rasim Ljajić. On je kazao da o Šemsudinu najbolje govori činjenica da je i 40 dana nakon tragične pogibije u Istanbulu, na jednom mestu okupio sve značajne Bošnjačke političke činioce. Ljajić je podsetio na okolnosti pod kojima je stradao rahmetli Šemsudin I kazao da ga je pobedio put za čiju izgradnju se zalagao, te apelovao da u najkraćem roku put Novi Pazar Tutin bude rekonstruisan, kao i svi putevi u Sandžaku.

’’ Ja mislim da je najbolju ocenu njegovog rada i njegove dobrote dalo na desetine hiljada ljudi koji su bili na njegovoj dženazi i ta glasna šutnja kad se klanjao namaz najbolje je govorila o njemu i svemu onome što je uradio za bošnjački narod’’  kazao je između ostalog potpredsednik Vlade Republike Srbije I ministar Rasim Ljajić I dodao da bi sećanje na rahmetli Šemsudina Kučevića trebala postati tradicija koju bi trebalo orgabizovati svakog oktobra.

U emotivnom obraćanju predsednik Bošnjačkog nacionalnog vijeća Sandžaka Sulejman Ugljanin koji je sa Šemsudinom Kučevićem od ranih devedesetih pa do poslednjeg njegovog dana radio i borio se za interese Bošnjaka, govori je o saradnji sa njim, posebno istakavši veliki bol zbog nenadoknadivog gubitka.

’’On je bio moj prijatelj i brat.Bio je čovek koji je u srcu nosio ljubav za sve dobre ljude.Četrdeset dana posle strašnog događaja i njegove pogibije bol ne prolazi i ništa više nije isto.Sandžak i svi mi smo izgubili velikog čoveka, ja lično sam ostao bez voljenog brata. Moram vam priznati da mi svakim danom sve više nedostaje’’ rekao je Sulejman Ugljanin.

Porodica rahmetli Šemsudina Kučevića zahvalila je organizatorima, predsedniku opštine Bajram paša I Udruženju Bosna Sandžak, kao I svima koji su dolaskom I prisustvom doprineli da sećanje na rahmetli Šemka živi.

Senada Kalić

Bismillahi’r-Rahmanir-Rahim

Dragi moj brate Fatmire,
Čitam kako ti prijeti bodigard samozvanog muftije i još samozvanijeg doktora nauka i dugogodišnjeg visokopozicioniranog funkcionera tzv. Islamske zajednice, Muamera Zukorlića! I to me nije užasnulo – jer ja sam prošao kroz isti belaj: i meni su, nabigajri hakk, isto tako prijetili isti tipovi kojima se okružio ovaj jedan od najbogatijih tajkuna u cijeloj Srbiji i pola Bosne: psovali mi moju umrlu majku – rahmet joj duši, stid me je pred njezinim licem koje me i sad prati, prijetili toljagama i pištoljima, nekako na tim društvenim mrežama naštimali obavijest kao da me je Sabor IZ-e u Sarajevu otjerao sa Fakulteta islamskih nauka, spočitavali mi kako su me oni gladna hranili dok sam dolje boravio predajući vjerske predmete, Teoriju književnosti i Bošnjačku književnost – i to na Zukorlićev poziv.
A zašto mi je to učinila ova harlovina iz našeg dragog Sandžaka? Zato što me je velikodušni, smjerni i vjerni narod sandžačkih Bošnjaka, a naročito desetak generacija mojih studenata, toliko poštovao da ovaj ublehaš i gangster Zukorlić to nije mogao da gleda i sluša. Jednostavno, jadne Sandžaklije dolje smiju samo o Njemu govoriti i to samo ako ga zakivaju u zvijezde kao “istorijsku ličnost, bre“! Ko god je o njemu i njegovom pajdašu Mustafi Ceriću progovorio samo jednu kritičku riječ – nastradao je, a Bekir-ef. Makića, istinskog vjerskog učenjaka, koji uživa najveći ugled u Sandžaku, Zukorlić je nokautirao u službenim prostorijama Islamske zajednice toliko jakim udarcem da je Bekir-ef. završio u bolnici! Da li je iko iz Sarajeva jednu riječ progovorio u odbranu Bekir-ef.? Ni riječi! (Bekir-ef. do danas živi bez posla!) Da li je “muftija“ Zukorlić sankcioniran? Ni govora! Čak je unaprijeđen!

Mene je, ipak, i pored svega, užasnula šutnja koju ovi naši “veliki Bošnjacbegovatu, živjela sloboda za Bošnjake! Mahsuz selam. Tvoj brat u dinu i imanu i sifati islamu, Džemaludin Latić 14. muharrem 1439./5.okt. 201i“, akademici, piskarala, hafizi, muhaddisi, hatibi, “nezavisni“ novinari, predsjednici, emeritusi, uvaženi, uzoriti, ugledni, preuzvišeni…, ove veličine koje se ne mogu kretati od svoga kibura i praznoglave napuhanosti, ove vjerske i svjetske „veličine“ tako cinično, tako barbarski demonstriraju prema ovom skandalu! Moj Fatmire, oni, te “veličine“, te krvopije, taj intelektualni i moralni jad i sramota pred očima civiliziranih evropskih naroda, za svoju vlast, koju su uzurpirali popevši se na grbaču našem nesretnom narodu, već su krenuli da ubijaju istinu o sebi i svojoj vlasti, a čim su spremni ubiti istinu, spremni su i da ubiju svakog od nas, pisaca, vjerskih učenjaka i novinara, koji, pod pritiskom svoje savjesti a ljubeći svoj nedužni, porobljeni narod, iznosimo istinu na vidjelo.

Zato, poslušaj svoga starijeg i iskusnijeg brata Džemala, islamskog fundamentalistu numero uno u Bosni i Hercegovini i šire, “nepotkupljivog svjedoka Povijesti“ (Krleža), logoraša koji se na robiji naučio marisati tukući se sa bošnjačkim škartom od koga po profilu nije daleko odmakla naša vlastela, pa uradi isto što i on: zbavi sebi dobru handžarinu pa – pod pazuh, a javno, na temelju ovih prijetnji, zatraži od krvopija na vlasti da ti daju pištolj, i to onaj sa više metaka, Fort-12, pa ako ti ga službeno ne dadnu, obrati se meni, ja ću Ti ga nabaviti na crnom tržištu (preko svojih robijaških veza), pa zbavi jednu tašnu istu ko kod mene, a ima i futrola za Fort-12 koja te svega opaše po prsima, ali da se to ne primijeti, pa nosaj sa sobom (kao i ja), pa ako ta živina krene na tebe, poteži prvi, jal handžarom jal Fortom-12, zavisi s čim oni krenu, i budi okretan (da samo vidiš kako to ja činim po Sarajevu!) – jer te ni ova ni srbijanska država, a pogotovo tzv. Islamska zajednica, neće zaštititi od naoružanog “muftije“ Muamera Zukorlića.

Mi smo za njih smrtna opasnost zato što smo protiv njihove nelegitimne vlasti, i umjesto da te zaštite, oni će moliti Boga da te vide prerezanoga grla ili sa ispaljenim metkom u čelu! Ne daj se, to je tvoje pravo, a ovo je naša država, i ovo je naš narod, i ovo je naše ropstvo koje nam je spomenuti škart nametnuo, a ono su kukavice, bašibozuk koji se popeo na vrh mindera, nažderao i napio iz budžeta i iz vitara i zekjata našeg pobožnog naroda, i mi ćemo se sa tim ropstvom i sa tim bašibozukom obračunati revolucionarno, svim legalnim, a ako treba, i nelegalnim sredstvima – jer je nama, pošto nam rade o glavi, po Šeriatu i međunarodnom pravu, dozvoljeno sve osim zločina. A naročito se pazi kad ulaziš u džamije! Tamo, s našom islamskom braćom i sestrama, ulaze i ovi opasni tipovi, pa kad si na sedždi, jednim okom gledaj ustranu, i ako spomenuti bašibozuk krene na tebe, prekidaj namaz i prvi poteži čak i u Božijoj kući, ja ti, kao jedini doktor islamskih nauka u statusu redovnog profesora na sarajevskom Univerzitetu i dugogodišnja meta istih šejtanskih sila, dajem fetvu za to! Smrt fašizmu, komunizmu i begovatu, živjela sloboda za Bošnjake! Mahsuz selam.

Tvoj brat u dinu i imanu i sifati islamu, Džemaludin Latić
14. muharrem 1439. / 5.okt. 2017.

Indira Kučuk Sorguč:
– “Hajka na Fatmira se nastavlja, prijete mu, omalovažavaju, kleveću i to otvoreno, bez ikakve bojazni jer je Muftija ‘jači’ od svake policijske presije i torture. U odbranu slobode mišljenja i zaštitu jednog intelektualca stao je drugi intelektualac, književnik Ibrahim Kajan. Treba da stanemo svi a pogotovo treba da se oglasi Društvo pisaca i Udruženje novinara, ali oni, očevidno, imaju dvostruke aršine i bave se samo ugroženim pravima svojih jarana i jaranica iz !civilnih inicijativa’.

Almir Mehonić: “Sa Fatmirom se znam dugi niz godina. Ono što me je uvijek fasciniralo kod tog čovjeka jeste novinarska produktivnost. Tvrdim odgovorno da takve nema na bošnjačkom novinarskom i publicističkom nebu. Fatmir je ulazio sa mnogima u sukob. Otvoreni i žestoki. Po mom mišljenju mnogi su bili nepotrebni. Ti sukobi su bili nekada sa mojim prijateljima iz javnog života. Nikada od Fatmira nisam čuo onu rečenicu: “Šta ćeš sa njim. On je…..” Tu stvar sam kod njega najviše cijenio. Dakle, princip da ako sam sa nekim u lošim odnosima ne morš i ti da budeš. Možemo se ne slagati sa Fatmirom u mnogim stvarima, no jedno je sigurno, to je bez sumnje vrhunski intelektualac i novinar koji nas svojim pisanjima ne ostavlja ravnodušnim i onda kada se slažemo i onda kada se ne slažemo sa njegovim stavovima. To ne može loš novinar. Drugo, prijetnje njemu, njegovoj djeci ili vrijeđanje njegove majke od strane “fanova” nekih vjerskih krugova i lidera, govore samo u kakvu smo moralnu provaliju upali. Fatmir ima pravo na svoje mišljenje i mora imati pravo na našu zaštitu u reakciju, inače će značiti da smo mrtvi i kao ljudi i kao narod.”

Elifa Kriještorac: “Cestitam Fatmiru na odvaznosti. Bilo je konacno vrijeme da im neko pokaze gdje su granice. Krivim sve intelektualce Bosne i Sandzaka (cast pojedincima) koji su dozvolili terorisanje nasih intelektualaca od strane Zukorlicevih mangasa, i smatram ih obicnim crvima bez kicme i licnog integriteta.”