Author: Senada Kalic

Mesihat Islamske zajednice u Srbiji zatražio je od Sabora Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini  da se Mustafi Spahiću zabrane nastupi, kao i da se njegovi udžbenici izbace iz medresa.

“U povodu dugogodišnjeg klevetanja brojnih autoriteta u Islamskoj zajednici od strane Mustafe Spahića zvanog Mujki, predsjednici Mešihata Islamske zajednice u Srbiji i Islamske zajednice u Hrvatskoj, kao i devet članova Sabora sa područja ova dva mešihata, uputili su zahtjev predsedniku Sabora Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini da se na narednom zasjedanju u dnevni red uvrsti slučaj Mustafa Spahić.”saopštaila je informativna služba Mešihata IZ u Srbiji.

U obrazloženju se ističe da je Mustafa Spahić član grupe koja godinama , kako se navodi u saopštenju “ klevetama nasrće na čast i dostojanstvo uglednika Islamske zajednice sa jasnom namjerom njihove diskreditacije, što je kulminiralo nedavnim bezočnim blaćenjem kandidata za izbor reisu-l-uleme dr. Muamera Zukorlića i predsjednika Mešihata IZ-e u Hrvatskoj muftije zagrebačkog dr. Aziza Hasanovića u sarajevskom dnevnom listu Oslobođenje”, objašnjeno je u saopštenju.

“U dopisu se, između ostalog, od Sabora traži da se ovoj osobi zabrane nastupi u džamijama i ostalim objektima Islamske zajednice, te de se njegovi, uglavnom plagirani, udžbenici izbace iz nastavnog programa svih medresa u Islamskoj zajednici.”, ocenjuju u saopštenju IZ u Srbiji.

“Od reisu-l-uleme Kavazovića se traži jasno distanciranje od djelovanja i izjava Mustafe Spahića.

Dopis je dostavljen i reisu-l-ulemi Kavazoviću, članovima Vijeća muftija, kao i svim članovima Sabora.”, stoji u saopštenju IZ u Srbiji povodom dopisa koji su uputili  predsedniku Sabora IZ u BiH Safetu Softiću.

Povod za ovo saopstenje je, kako kažu u IZ uSrbiji  “napad na čast i dostojanstvo uglednika IZ Muamera Zukorlića i Aziza Hasanovića”.

Svemu tome prethodile su kritike Mustafe Spahića na kandidaturu Muamera Zukorlića za poglavara IZ u BiH. U intervjuju datom za sarajevski list “Oslobođenje”  Mustafa ef. Spahić je ocenio da “Nikad bolji kandidat nije imao goreg protivkandidata”.

MUSTAFA SPAHIĆ JE KRITIKOVAO KANDIDATURU MUAMERA ZUKORLIĆA ZA POGLAVARA IZ U BIH

Spahić se u intervjuju osvrnuo i na Zukorlićevu titulu akademika.

“On prvo bude rektor, pa onda upiše postdiplomski studij, a čim upiše postdiplomski postane akademik “, kazao je Spahić.

Takođe on je komentarisao i Zukorlićeve optužbe o prekobrojnom kabinetu reisu-l-uleme Kavazovića kao neverovatne i neosnovane s obzirom na to šta sve Rijaset pokriva kao institucija. Spahić je tom prilikom kazao da se “kune Allahom dž.š da u reisovom kabinetu i reisovim službama manje radi uposlenih nego što Zukorlić ima telohranitelja i žena”.

Inače Mustafa ef. Spahić je je islamski intelektualac. U Sarajevu je završio  Gazi Husrev-begovu medresu (1973.) i Fakultet političkih nauka (1978.).

U martu 1983. godine, uhapšen je i osuđen u grupi od “trinaest muslimanskih intelektualaca” na pet godina zatvora. Iz zatvora u Foči vratio se u Sarajevo 1986.  Od 1993. godine u Gazi Husrev-begovoj medresi predaje Sociologiju, Povijest islama i Ahlak. Uz profesorsku svakog petka obavlja i hatibsku dužnost u džamiji Hasan Čoban zade u Sarajevu.

Objavio je veliki broj dela iz oblasti islama, socijologije, kao i mnoge osvrte na aktuelna dešavanja i probleme u Islamskoj zajednici i bosanskohercegovačkom društvu.

A.M.K.

foto: sandzaklive, sanzakpress

Prošlo je 27 godina od zločina u Sjeverinu, kada su pripadnici srpskih paravojnih jedinica „Osvetnici“,  kojom je komandovao Milan Lukić, oteli, mučili i ubili 16 građana bošnjačke nacionalnosti. Njihove porodice, predstavnici nevladinih organizacija, te lokalne vlasti, položili su cveće na spomen-obeležje ubijenim, nakon čega su simbolično na mestu odakle su oteti, bacili cveće u reku Lim.

Autobus je 22. oktobra 1992. godine zaustavljen u selu Mioče, kod mesta Rudo u BiH, na putu za Priboj. Iz vozila, kojim su u Priboj pošli zbog posla, su izvedeni samo putnici bošnjačke nacionalnosti, 16 muškaraca i jedna žena, a potom su kamionom odvezeni u višegradski motel Vilina vlas.

Nekoliko dana kasnije ubijeni su, a tela su bačena u reku Drinu.

Tokom prethodnih 27 godina pronađeni su posmrtni ostaci samo jedne žrtve, dok se ostali i dalje vode kao nestala lica.

Za ovaj zločin pred Okružnim sudom u Beogradu 2005. godine su na 20 godina zatvora pravosnažno osuđeni pripadnici jedinice ’’Osvetnici’’, Milan Lukić, Oliver Krsmanović i Dragutin Dragićević, a Đorđe Šević na 15 godina.

Brojne nevladine organizacije i udruženja obeležavaju ovaj dan uz poruku da zločin nikad neće biti zaboravljen.

Ubijeni su: Meho Hodžić (37), Mevlida Koldžić–Hodžić (30), Ramahudin Ćatović (24), Medredin Hodžić (30), Mustafa Bajramović (44), Mehmed Šebo (30), Idriz Gibović (50), Hajrudin Sajtarević (37), Mithad Softić (42), Derviš Softić (39), Sead Pecikoza (30), Mujo Alihodžić (42), Alija Mandal (38), Muzafer Hadžić (36), Ramiz Begović (59) i Esad Džihić (24)

Porodice ubijenih bezuspešno su pokušale da dobiju obeštećenje za ubistvo svojih najbližih, a izostalo je i priznavanje statusa članova porodica civilnih žrtava rata.

Senada Kalić

”Činjenica da državni organi Srbije do danas nisu ništa učinili na rasvjetljavanju ovog i drugih zločina počinjenih nad Bošnjacima Sandžaka i kažnjavanju zločinaca predstavlja opasnu poruku za Bošnjake u Srbiji” navodi se u saopštenju za javnost Bošnjačkog nacionalnog vijeća, a povodom obeležavanja godišnjice od otmice i ubistva 17 građana Srbije bošnjačke nacionalnosti iz mesta Sjeverin kod Priboja.

”Bošnjačko nacionalno vijeće izražava saosjećanje sa žrtvama zločina u Sjeverinu i drugih zločina počinjenih nad Bošnjacima u Sandžaku i njihovim porodicama i traži od nadležnih državnih organa hitno otkrivanje i identifikaciju posmrtnih ostataka žrtava. Osuđujemo saučesništvo tadašnjih struktura vlasti Srbije i Savezne Republike Jugoslavije u planiranju, organizovanju i činjenju zločina nad civilima bošnjačke, hrvatske i drugih nacionalnosti u Sjeverinu, Kukurovićima, Štrpcima  i drugim mjestima u Sandžaku” ističe se u saopštenju.

Bošnjačko nacionalno vijeće još napominje, kako se navodi, da su srpske oružane snage tokom devedesetih godina sprovodile organizovani državni teror nad bošnjačkim narodom u Sandžaku, te da su više od 17.000 Bošnjaka bili žrtve nelegalnih pretresa i policijskih zastrašivanja.

”Državni organi Republike Srbije od 1990. godine do danas imaju tolerantan odnos prema svim zločinima koje su počinile srpske oružane snage nad bošnjačkim narodom uključujući i zločin genocida. Sve dok se ne rasvijetle zločini nad Bošnjacima Sandžaka i dok se počinioci ne kazne i dok se ne provede proces lustracije Bošnjaci u njima vide objektivnu neprijateljsku oružanu silu.Bošnjačko nacionalno vijeće poziva Evropsku uniju da u najhitnijem roku stavi na dnevni red pitanje ugrožene bezbjednosti Bošnjaka u Sandžaku i da hitno razmotri pitanje slanja evropskih policijskih i pravosudnih organa u Sandžak jer Bošnjaci nemaju povjerenja u srpske državne organe” zaključuje se u saopštenju za javnost Bošnjačkog nacionalnog vijeća.

Senada Kalić

Povodom obeležavanja godišnjice od otmice i ubistva 17 građana Srbije bošnjačke nacionalnosti iz mesta Sjeverin kod Priboja, koordinator Udruženja za društvena istraživanja i komunikacije (UDIK) Edvin Kanka Ćudić ističe da je ovo bio prvi ratni zločin nad građanima Savezne Republike Jugoslavije, a koji se dogodio uz dopuštenje vlasti tadašnje SRJ, jer su žrtve bili civili, sandžački Bošnjaci, koji su bili uzorni građani te države.

”Ovim zločinom, kao i otmicom u Štrpcima, zastrašivani su Bošnjaci u Sandžaku, ali i na teritoriji cijele Savezne Republike Jugoslavije. Da stvar bude strašnija, nalogodavci otmice civila iz Sjeverina do danas nisu otkriveni, a članovima porodica stradalih se negira status civilnih žrtava rata.”

Udruženja za društvena istraživanja i komunikacije (UDIK) podseća na ubijene civile iz Sjeverina, a to su: Alija Mandal, Derviš Softić, Esad Džihić, Idriz Gibović, Hajrudin Sajtarević, Medredin Hodžić, Mehmed Šebo, Meho Hodžić, Mevlida Koldžić – Hodžić, Mithad Softić, Mujo Alihodžić, Mustafa Bajramović, Muzafer Hadžić, Ramahudin Ćatović, Ramiz Begović i Sead Pecikoza.

Senada Kalić

Fond za humanitarno pravo i Sandžački odbor za zaštitu ljudskih prava i sloboda podsećaju da višegodišnja potraga porodica za posmrtnim ostacima žrtava još uvek nije okončana i da je neprihvatljivo da institucije Srbije i nakon 27 godina odbijaju da porodicama žrtava pruže obeštećenje, podršku i priznanje, navodi se izeđu ostalog u saopštenju ove dve nevladine organizacije a povodom obeležavanja godišnjice od otmice i ubistva 17 građana Srbije bošnjačke nacionalnosti iz mesta Sjeverin kod Priboja.

Ove nevladine organizacije podsećaju da je Okružni sud u Beogradu 2005. godine pravosnažno osudio četvoricu pripadnika jedinice „Osvetnici” na višegodišnje kazne zatvora. Uprkos izjavama sa najvišeg vrha vlasti, stvarni napori da se posmrtni ostaci ovih nevino ubijenih građana pronađu su u potpunosti izostali.

”Pored ignorisanja prava porodica da znaju istinu o sudbini njihovih najbližih, država Srbija uporno odbija da im pruži obeštećenje za pretrpljenu bol i da im prizna status članova porodica civilnih žrtava rata, koji bi im doneo skromnu, ali za njih važnu simboličku i materijalnu podršku. Jedini pozitivan korak načinila je opština Priboj, koja je pomogla u izgradnji spomen-obeležja otkrivenog u oktobru 2015. godine, što predstavlja redak primer odgovornog odnosa institucija Srbije prema žrtvama koje dolaze iz manjinske etničke zajednice” navodi se, između ostalog.

”Dugogodišnji bezuspešni napori porodica žrtava da ostvare svoje pravo na reparacije i status civilnih žrtava reflektuje težnju institucija da izbegnu priznavanje odgovornosti Srbije za otmice i ubistva stanovnika Sjeverina”,  smatraju u Fondu za humanitarno pravo i Sandžačkom odboru za zaštitu ljudskih prava i sloboda.

”Sa druge strane, neuspešna potraga za telima ubijenih svedoči o svesnom i namernom sprečavanju svakog pokušaja da se otkrije istina o njihovom stradanju. Tokom višegodišnje borbe za priznavanje prava žrtvama ratnih zločina, FHP i Sandžački odbor svedočili su kontinuiranom odnosu ignorisanja i diskriminacije sjeverinskih žrtava od strane institucija Srbije”

Fond za humanitarno pravo i Sandžački odbor za zaštitu ljudskih prava i sloboda zahtevaju od institucija Srbije da napuste politiku izbegavanja odgovornosti za kršenja ljudskih prava tokom 1990-ih, te da žrtvama omoguće da saznaju istinu o sudbini njihovih najmilijih.

Senada Kalić